خانه / آموزش / مراقبه قلب

مراقبه قلب

هدف از این مراقبه، پاکسازی قلب است تا جایی که حضور جان را گواهی دهد. البته باید توجه داشته باشید که منظور از پاکسازی در اینجا به معنی خوبی و شرافت نیست، بلکه به مفهوم رهایی از هر گونه ناخالصی است- بدون هیچ گونه قضاوت ارزشی خاص. به قول ویلیام بلیک، می خواهیم دریچه های درک و آگاهی را تمیز نماییم.

به اتاق ساکتی بروید و با خیال راحت و فارغ از هر گونه سراسیمگی و اضطراب بنشینید- صبح زود بهترین زمان برای این کار است، زیرا ذهن تر و تازه و هوشیار است. از مراقبه کردن در دیروقت که ذهن خسته است، اجتناب کنید. چشمانتان را ببندید و توجه خود را بر وسط سینه، جایی که قلب قرار دارد متمرکز کنید. (در اینجا این حقیقت که قلب کمی به سمت چپ متمایل است اعتباری ندارد. مرکز قلب معنوی یا چاکرای قلب دقیقا در پشت استخوان جناغ سینه قرار دارد).

قلب خود را به صورت حجمی از فضا در نظر بگیرید. سعی کنید ضربان قلب یا هر گونه صدای ناشی از جریان خون را نشنوید. مرکز قلب، که در پی یافتن آن هستید، نقطه ای از هوشیاری و آگاهی است که احساسات از همانجا وارد قلب می شوند. قلب در شکل ناب و خالص خود تهی می باشد، سرشار از بی وزنی، آرامش، راحتی خیال، و پرتو ظریفی از نور. این نور ممکن است به رنگ سفید، طلایی، صورتی کمرنگ، یا آبی باشد. اما مجدداَ تاکید می کنم که سعی نکنید به دنبال پرتویی از نور باشید. در این مرحله سعی تان بر این نیست که خلوص و پاکی مرکز قلب را حس کنید. بلکه فقط نیاز دارید هر چیزی را که در آنجا است، حس کنید.

بگذارید توجه تان به آرامی در آنجا استراحت کند. آهسته نفس بکشید و سعی کنید جریان هوایی را که به درون مرکز قلبتان سرازیر می گردد را حس کنید. در این مرحله ممکن است بخواهید پرتو نوری خفیف یا خنکای انتشار یافته در سینه خود را مجسم کنید.بگذارید نفس به درون ریه ها فرو رفته و بیرون بیاید، در همان حال از قلب خود بخواهید که با شما سخن بگوید. این خواسته را به صورت دستور صادر نکنید، فقط فروتنانه نشان دهید که مایل دارید تا قلبتان از خودش برایتان سخن بگوید. پنج یا ده دقیقه ی بنشینید و گوش بسپارید. قلبتان شروع به آشکار نمودن احساسات، آرزوها، ترس ها و رویاهای تلنبار شده، می کند. در این لحظه ممکن است لارقه ی احساسی قوی- مثبت یا منفی- یا خاطره ای فراموش شده وجودتان را تکان دهد. ضرب آهنگ تنفسی تان ممکن است تغییر کند. احتمال دارد به نفس نفس زدن بیفتید. از این تجربه با روی گشاده استقبال کنید. اگر به رویا فرو رفتید یا خواب تان گرفت، نگران نباشد. فقط سعی کنید توجه تان را مجدداَ به مرکز قلب باز گرداند. مطمئن باشید قلبتان هر طور سخن بگوید- از روی ترس، اندوه، افسردگی، یا لذت و خوشی- بی شک پیامش مفید خواهد بود.

هدف از این مراقبه، متمرکز کردن توجه بر روی قلب است.

در حین انجام ای مراقبه متوجه خواهید شد که سه چیز بطور طبیعی با یکدیگر هماهنگ می شوند: مراقبه، پاکسازی، توجه. از این طریق می آموزید که به خاطر گوش سپردن به مقاصد معنوی قلب با آن دمخور شوید- این همان مراقبه است. در عین حال اجازه می دهید که تمایلات سرکوب شده سر برآورده و تخلیه شوند- این همان پاکسازی درون است. در آخر از این طریق بدون هر گونه قضاوت و فریبکاری، به قلب خود گوش می دهید- و این همان توجه است.

از آنجا که این نحوه ی عمل شبیه شستن پیراهن به منظور سفید کردن آن است، اگر احساسات منفی قوی یا حتی ناراحتی های حاد جسمانی ظاهر شدند، به هیچ وجه مضطرب و سراسیمه نشوید. به خود بگویید این عوارض برطرف خواهند شد و به سادگی به آنها امر کنید که از آنجا بروند. اگر آوای ترس، خشم، یا شک و تردید از مرکز قلب برخاست به آنها فرمان دهید که هر جور می خواهند آنجا را ترک کنند. ( چنانچه از درد مزمن سینه رنج می برد، بویژه اگر فردی از خانواده تان دچار بیماری قلبی است، طبیعتاَ باید پیش از تمرین با پزشک خود مشورت کنید.)

منبع: جاده عشق، دکتر دیپاک چوپرا

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *